Home Ñapa Business ‘Daten met je werkgever’
‘Daten met je werkgever’ PDF Afdrukken E-mail
vrijdag, 15 maart 2013 18:00

Tekst en foto’s: Mineke de Vries Keurig in pak of mantelpak gestoken gingen bijna-afgestudeerde studenten speed-daten in het World Trade Centrum in Amsterdam. Echter niet om aan een partner te komen, maar om kans te maken op een baan. Een initiatief om studenten van verschillende culturele achtergronden te helpen om op deze toch al moeilijke arbeidsmarkt een plaats te veroveren.

Gaat het er bij het fenomeen speed-daten om zoveel mogelijk mailadressen van potentiële partners te bemachtigen, hier riep een kandidaat aan het einde enthousiast dat ze ‘vier visitekaartjes had gescoord’. Het werd een geslaagde dag, de 27e februari, zowel voor de studenten van de Vrije Universiteit als voor bedrijven (afkomstig van de ZuidAs in Amsterdam). Vier rondes van tien minuten hadden beide partijen om zich aan elkaar te presenteren en te onderzoeken of er een ‘match’ was. De studenten waren degelijk voorbereid. Vooraf moest een curriculum vitae worden opgestuurd op basis waarvan ze gekoppeld werden aan een viertal bedrijven. Maar tevens werd een essay verwacht over oplossingen voor de samenleving in 2030. De 35 geselecteerde studenten kregen een aantal weken voorafgaand aan het evenement Verborgen Talent een workshop personal branding en sollicitatietechnieken van ABN/AMRO en Page personell aangeboden.

 

Oplossingen voor 2030

Aanleiding voor deze talentenmarkt was het feit dat het aantal studenten in het hoger onderwijs toeneemt terwijl het aantal arbeidsplaatsen sinds het uitbreken van de financiële crisis afneemt. In 2011 verdubbelde het werkloosheidspercentage naar bijna negen procent vergeleken met twee jaar geleden, een percentage dat voor studenten met een niet-westerse achtergrond nog hoger ligt. Inmiddels is in de Nederlandse steden de helft van de jongeren van niet-westerse allochtone afkomst en deze groep jongeren groeit nog steeds. Reden te meer juist voor hen deze middag te organiseren. Naast de werkloosheid wordt de huidige generatie ook geconfronteerd met andere, wereldwijde uitdagingen: de wereldbevolking groeit naar 8.4 miljard mensen in 2030 terwijl de fossiele grondstoffen schaarser worden. Verwacht wordt dat de vraag naar water in 2030 veertig procent hoger is dan het aanbod en dat voedselprijzen zeventig tot tachtig procent toenemen. Daarnaast is er een klimaatverandering gaande. De Verenigde Staten had in 2012 de grootste droogte in vijftig jaar, Engeland de natste zomer in een eeuw, orkaan Sandy legde het leven in New York plat. Niet in de laatste plaats is er een verschuivende economische en politieke machtsstructuur. Europa bevindt zich in een financiële en politieke impasse, China, India en Brazilië zijn in opmars: verwacht wordt dat China in 2030 de VS heeft ingehaald. De vraag die studenten gesteld was voorafgaand aan dit evenement was om in het licht van deze ontwikkelingen na te denken over hoe we onze economie vorm gaan geven, zodat ieder ook in 2030 comfortabel kan leven binnen de ecologische grenzen van onze planeet. Welke kennis en kunde is nodig om oplossingen aan te dragen? Welk verschil ga je zelf maken? De ambitieuze young professionals van deze middag, net afgestudeerd of in de laatste fase van hun studie rechten, bedrijfskunde/economie en communicatie gingen de uitdaging aan om met topprofessionals uit het bedrijfsleven hierover van gedachten te wisselen en kennis en ervaring te delen.

Niet-westerse talenten

De talentenmarkt werd georganiseerd door WTC Amsterdam Businessclub, ABN/AMRO, KPMG en de initiatiefnemers TANS en New Urban Collective. Zowel TANS als NUC richt zich op niet-westerse hoog opgeleide talenten om deze intellectueel en sociaal-maatschappelijk te stimuleren en wil een schakel zijn tussen hen en het bedrijfsleven, overheidsorganisaties en culturele instellingen. TANS zet zich in voor Marokkaanse Nederlanders. NUC is opgericht door de Curaçaose student antropologie Mitchell Esejas. “We erkennen de verschillen tussen mensen omdat verschillen ons uniek maken, maar we geloven ook in de fundamentele overeenkomst, onze menselijkheid.” NUC gelooft in een samenleving waarin ruimte is voor verschillen en die openstaat voor culturele diversiteit.

Herken het toeval

“Je kunt nog zo diep hebben nagedacht over je carrière en hoe ver je wilt komen in het leven, een succesvolle carrière hangt veelal van het toeval af wie je wanneer tegenkomt ”, zegt Wouter Bos, voormalig minister van Financiën van Nederland, die voor een inspirerende opening zorgde. Zelf alumnus van de Vrije Universiteit gaf hij voorbeelden van hoe niet fundamenteel beredeneerd zijn eigen carrière was. “Ik ging politicologie en economie studeren aan de VU omdat mijn vader dat toevallig ook had gedaan. Ik werd staatssecretaris omdat een ander moest aftreden, ik kreeg een baan bij Shell terwijl ik niet eens wist dat ik in een sollicitatieprocedure zat. Een goede voorbereiding? Bewuste stappen? Nee, toeval. Maar, dóet het toeval zich voor, herken het dan wel en grijp de kans.” Net zo toevallig, vertelt hij lachend, was dat hij Mitchell Esejas, organisator van de dag tegenkwam bij een debatwedstrijd bij KPMG, Bos’ huidige werkgever. “Mitchell won de wedstrijd ook nog en ik kon natuurlijk niet meer weigeren vandaag hier te zijn.” Bos - die politicologie studeerde om de wereld te verbeteren en economie om uit te rekenen hoeveel dat zou kosten - drong er bij de studenten op aan niet alleen te bedenken dat je directeur wilt worden, maar een inhoudelijk ideaal vast te stellen. Weet dus wat je wilt en hoe je mensen daarvan kunt overtuigen; daar houdt een werkgever van. Behalve deze tip volgden er nog twee: ontwikkel je niet te generalistisch, zorg dat er tenminste één ding is wat je goed kunt, specialiseer je en tot slot, het vleit een werkgever als je wat over hem en de organisatie weet, dus verdiep je erin en ook in datgene wat van je wordt verwacht.

Matchen

De gong sloeg voor de eerste ronde. Studenten zochten het tafeltje van het bedrijf waar ze waren ingedeeld en schoven aan. Rechtenstudent Bathseba White, geboren in Paramaribo, gaat in gesprek met de ABN/AMRO. Afstuderend in privaat-, staats- en bestuursrecht licht ze helder en zakelijk toe wat ze heeft gedaan en wat haar wensen/plannen zijn. Omdat ze zich wil oriënteren op andere culturen overweegt ze een stage bij de overheid, misschien op Curaçao of in Suriname, maar ook is ze geïnteresseerd in Azië. Samen gaan ze in gesprek over de mogelijkheden in de groeiende wereldeconomie van Azië, waar mede door het strakke regime heel hoge prestaties worden neergezet en ze gaan in op de culturele verschillen. De bank geeft aan met name juristen te zoeken op het gebied van arbeids- en pensioenrecht, maar met name tegenwoordig ook voor aansprakelijkheid. Ze praten verder over het belang van sessies als deze omdat Bathseba van mening is dat het onderwijs veel te weinig stimuleert om stage te gaan lopen en kennis te maken met bedrijven terwijl - behalve de wetenschappelijk waarde - juist de kennis van het bedrijfsleven zo waardevol is.

Allochtoon studenttalent

Yomi Hitijahubessy, die aanschoof bij het WTC, ambieert een communicatiefunctie en al pratend werd geïnventariseerd met welke media alle 330 zeer verschillende huurders van het WTC te bereiken zouden zijn en welke mogelijke manieren van benadering van toepassing konden zijn. Beiden hebben duidelijk een goede indruk van elkaar na dit gesprek. Yomi komt uit Tilburg en woont sinds tien jaar in Amsterdam. Haar moeder is Curaçaose, haar vader komt van de Molukken. “Ik heb van beide kanten de warmte van de culturen meegekregen, het familiegevoel, maar ook de maatschappelijke betrokkenheid.” Yomi zit zodoende bijvoorbeeld ook in de jongerencommissie van de OCAN (Stichting Overlegorgaan Caribische Nederlanders). Ze volgde twee opleidingen, dans en theater en informatie- en kennismanagement en zoekt in een combinatie van beide een plek in een bedrijf waar ze kan groeien en vooral iets voor anderen kan betekenen. In 2005 won zij de ECHO Award na haar afstuderen aan de dans- in en theateropleiding in Amsterdam. Deze award wordt sinds 2000 aan allochtoon studenttalent uitgereikt, dit om de schijnwerpers te richten op allochtone jongeren die goed presteren in de Nederlandse samenleving. ECHO wil hiermee een positieve impuls geven aan de negatieve beeldvorming over allochtone groepen in Nederland. Overigens ontving ook organisator Esejas deze prijs.

Amsterdammer

Tegelijkertijd zat Sixienne Jansen (vader St. Maarten, moeder Curaçao) aan tafel bij advocatenkantoor Van Doorne, dat overigens ook een kantoor heeft op Curaçao. Ze rondt dit jaar haar studie af in European law en privaatrecht, maar doet er momenteel contractrecht bij. Ze is al aangenomen bij het kantoor waar ze aanschoof en er werd in het gesprek stilgestaan bij wat een studentenstage inhoudt, want Sixienne realiseerde zich dat dit de eerste stap is van student naar hopelijk advocaat. Ze vroeg zich af: weet ik wel genoeg? Vooral moest Sixienne zich niet te druk maken, vertelden de dames van Van Doorne. Je boekenkennis valt in de praktijk pas op zijn plaats. Heb je die kennis en kan je je goed inleven in een ander dan komt het wel goed. Ook vertelden de dames dat er op hun kantoor een Curaçaose medewerker actief was om Antillianen te promoten terug te gaan naar de Antillen. Voor Sixienne zal dat niet gaan gebeuren. “Ik heb er geen moment aan gedacht met het kantoor op Curaçao contact op te nemen, ik voel me meer Amsterdammer en heb het idee dat de toegevoegde waarde voor mij hier groter is.”

Jeugd heeft de toekomst

Na afloop volgde een korte terugblik op de dag. Werkgevers waren onder de indruk van de motivatie en het enthousiasme van de studenten en de lange cv’s, de vele dingen die men al had gedaan. Ook studenten waren tevreden over de matches. Een willekeurige student vertelde: “Het was goed in contact te zijn met zoveel bedrijven. Ik specialiseer me op dit moment in diversiteitsbeleid, ik wil hiervoor trainingen opzetten in grote bedrijven. Maar mijn ultieme droom is dat deze trainingen niet meer nodig zijn, dat iedereen gelijk is.”

Daarna werd overgegaan tot het bekendmaken van het winnende essay over de visie op 2030 en de prijs - een ticket naar Parijs - ging naar de Curaçaose Bathseba White. Haar essay De jeugd heeft de toekomst bevatte een tweeledige boodschap: “Het is een plicht in mijn eigen jeugd iets van mezelf te maken, ieder heeft een talent van God gekregen, wat je met reden is gegeven. Wetten en regels hebben mij altijd geïnteresseerd, ze scheppen orde en duidelijkheid, maar hebben anderzijds een vertragende verhinderende werking. Ik voel me bevoorrecht met mijn talent een steentje bij te dragen om actief naar oplossingen voor de maatschappij te zoeken.” Daarnaast wil ze ook zorgen voor de jeugd van de toekomst. “Ik pleit ervoor alles uit studenten te halen en ze niet te hinderen in hun studie. Mensen moeten zich kunnen ontplooien, geef ze de tijd voor hun onderwijs, want ze hebben een belangrijke rol in de ontwikkeling van onze samenleving.” Daarbij benadrukte White dat onze opgedane kennis gedeeld moet worden. “Kennis moet je niet voor jezelf houden, maar moet je overdragen ten behoeve van onze maatschappij.”