Home Ñapa Ñapa Curaçao als plaats delict
Curaçao als plaats delict PDF Afdrukken E-mail
vrijdag, 22 maart 2013 10:42

Vanaf het balkon van het luxueuze ‘La Maya Beach’ resort aan het Spaanse water hebben we een prachtig uitzicht. Maar we kijken ook uit, heel in de verte, op een plaats delict. “Daar werd Kevin Chesterton in zijn beide knieën geschoten.” Krijn de Best wijst naar links en we turen over het Spaanse water naar het vasteland.

Tekst: Mirjam Fokkens Foto: Ken Wong Deze onfortuinlijke heer Chesterton is een personage uit een van de thrillers van De Best uit de Cura-crime-reeks. Inmiddels heeft hij er vier geschreven: Waaigat, Blaauwbaai, Brakkeput en Duivelsklip. Het verhaal voor deel vijf zit al voor een groot deel in zijn hoofd. Alle verhalen spelen zich af op Curaçao rond privédetective Gert Berk en een aantal andere vaste personages.

Zeven jaar geleden was hij hier voor het laatst. “Ik was toen hier om research te doen voor mijn eerste thriller. Er is trouwens ontzettend veel veranderd! Vanmorgen vroeg zat ik vast in een traffic jam. Het viel me op hoeveel verkeer er nu is en hoeveel er is bijgebouwd; ik moest echt even mijn weg zoeken. Maar hier, in ‘La Maya Beach’ zit ik heerlijk rustig. Daar houd ik van. Bovendien zijn de eigenaren van het resort vrienden van mij en speelt het resort ook een rol in mijn laatste boek.”

Krijn de Best, organisatiepsycholoog, buitengewoon hoogleraar marketing-innovatie en schrijver van diverse boeken over zijn vakgebied, kwam 20 jaar geleden voor het eerst naar Curaçao. Hij werkte een week op Curaçao en een week in Nederland en dat voor een lange periode. “Tja, dan woon je er praktisch. Ik begon met werken bij Antillian Phone aan het Waaigat. Mijn werk bestond voornamelijk uit het geven van cursussen en trainingen op het gebied van communicatie, marketing en teambuilding. Tijdens mijn periode bij Antillian Phone en mijn werk op het eiland heb ik zoveel meegemaakt; zoveel bijzondere verhalen gehoord, het was een enorm boeiend avontuur. Ik voel me ook erg thuis hier. Misschien wel omdat ik 1/16e Zuid-Amerikaans bloed in me heb”, lacht De Best.

De Best blijkt een enthousiaste verteller, een veelzijdig man met een positief kritische kijk op de samenleving. Hij heeft in zijn leven in vele landen gewerkt. Voor Curaçao heeft hij een warm hart, “die fantastisch leuke mensen hier en die bijzonder levendige en kleurrijke manier waarop ze hun verhalen vertellen. Zelfs wanneer ze vertellen hoe ze een geit hebben gevangen en aan het spit geregen, wordt het een geweldig verhaal. Dat kunnen ze in Nederland niet.”

Toch lijkt de stap van een carrière in de marketing naar thrillerschrijver een grote. “Ja, dat is ook zo, het zijn twee uitersten. Toen ik tijdens het schrijven van een psychologisch boek bij mijn uitgever kwam zei hij: ‘Krijn, waarom vertel je niet je verhaal over Curaçao? Daar is zoveel gebeurd; het is soms net een thriller!’ En zo ontstond het idee om de boeiende gebeurtenissen en bijzondere ontmoetingen aan het papier toe te vertrouwen en er een spannende thriller van te maken. Het kantoor aan het Waaigat waar ik werkte, de mensen en gebeurtenissen uit die periode, heb ik gebruikt als basis voor mijn eerste boek.”

“Zo heb ik, om een voorbeeld te geven, een ontmoeting in Hotel Avila, waar ik altijd verbleef, met een excentrieke gezette Braziliaan ook verwerkt in een van mijn boeken. Hij trok mijn aandacht nou ja, eigenlijk de aandacht van iedereen omdat hij altijd twee gekleurde gebreide kousen droeg. Dat is toch geweldig! Dat onthoud ik, en deze man heb ik tot een personage verwerkt in mijn laatste boek.”

Feit en fictie wisselen elkaar af in de boeken van De Best. Positieve kritieken kwalificeren zijn schrijfstijl als filmisch. Korte fragmenten met verschillende personages wisselen elkaar in hoog tempo af. “Ja, je moet je hoofd er wel bijhouden tijdens het lezen!”

“Ik ben niet begonnen met het idee om een reeks boeken te gaan schrijven. Voor elk boek werd ik aangemoedigd. Ik wilde in eerste instantie gewoon mijn verhaal vertellen. Toen ik mijn eerste verhaal liet lezen was het commentaar dan ook: dit is een leuk stageverslag, maar het is geen boek! Schrijven is een vak, dat moet je leren. Het schrijven van mijn vakboeken is totaal iets anders dan het schrijven van een thriller. Dat vind ik veel moeilijker. Maar geweldig om te doen. Ik weet niet of ik ooit nog een vakboek ga schrijven.”

“Een boek ontstaat eerst in mijn hoofd. Bij mijn huis in Frankrijk loop ik lange afstanden met mijn hond en dan ontstaan er hele verhalen in mijn hoofd die ik dan alleen nog maar hoef op te schrijven. En daarna kan het best zijn dat ik een paar maanden geen inspiratie heb, maar als dat dan weer komt kan het snel gaan.”

Aan zijn enorme ervaring in de marketing heeft De Best niet zoveel bij het schrijven van zijn thrillers. “Nee, ik gebruik vooral voor de ontwikkeling van mijn personages mijn psychologische achtergrond. Door de jaren heen ben ik een betere psycholoog geworden door ervaring en het leven zelf. Niet dat de personages heel zwaar psychologisch zijn in mijn boeken, maar ik weet wel wat voor type ik wil creëren. De vaste personages ontwikkelen zich gedurende de reeks en langzaam aan kom je als lezer ook meer over hem of haar te weten.”

“Het tweede deel van de Cura-crime reeks is ontstaan via een vriendin, ze is rechter en zei tegen mij: ik heb een idee voor een boek, waarom gebruik je niet het verhaal van Joran van der Sloot?” Zij en haar man, een officier van justitie, wilden dat voornamelijk omdat zij erg ontevreden waren over het feit dat Joran destijds op Aruba vrij was gekomen omdat er niet voldoende bewijs tegen hem was.”

De vraag aan De Best was min of meer of hij er niet voor kon zorgen in het boek dat Van der Sloot schuldig bevonden zou worden. Daar zag hij wel iets in en zodoende ontstond zijn tweede boek. Het speelt zich niet af op Aruba maar uiteraard op Curaçao en de hoofdpersoon heet niet Joran van der Sloot maar Jorin Slooter. “Ja, mijn pseudoniemen zijn zo moeilijk!”, grapt De Best.

Op dit moment woont De Best (60) samen met zijn vrouw, zoon en dochter in Frankrijk. Tijdens ons gesprek ontdek ik dat De Best de cultuur en sfeer van elk land inademt en de manier van leven in het land in zich opneemt en deels eigen maakt. Voor zijn werk heeft hij talloze landen bezocht. De Best is een man met een positieve instelling. Hij heeft een brede belangstelling voor mens en samenleving. Dat heeft voor Curaçao uiteindelijk geresulteerd in een boekenreeks, maar ook het leven in Frankrijk heeft hem inmiddels al geïnspireerd tot het schrijven van een thrillerreeks over Frankrijk.

De Best blijkt over een fantasierijk brein te beschikken. Niet alleen weet hij feiten om te zetten in prachtige, spannende verhalen afgewisseld met fictie, ook voegt hij lugubere details toe die hij zelf heeft bedacht, een nicotinepleister als moordwapen bijvoorbeeld.

“Ik heb een vriend van mij bij het forensisch instituut opgebeld en gevraagd, ‘kan je met een geprepareerde nicotinepleister met een zeer hoge dosis nicotine iemand vermoorden?’ Ik verzin dat gewoon en dan check ik of het ook werkelijk mogelijk is. Het bleek zo te zijn en dus kon ik het in mijn boek gebruiken. Zo heb ik ook nagevraagd of het mogelijk is cocaïne in te vriezen en het daarna weer te gebruiken. Mijn vriend vroeg zich al quasie geschrokken af of ik snode plannen had om de drugssmokkel in te gaan. Ja, op papier wel!” verklaart De Best lachend. Ook dat bleek mogelijk en dat gegeven heeft hij gebruikt in zijn laatste boek door drugssmokkel te laten plaatsvinden in containers met ingevroren vlees. “En via een goede kennis van mij hoorde ik een verhaal over een plan van jaren geleden om varkensstallen op Curaçao op te zetten. Een nooit van de grond gekomen plan. Dat heb ik ook gebruikt in dit boek. Zo voeg ik allerlei zaken samen tot een verhaal.”

Een deel drie volgde en deel vier zou de laatste zijn, maar ook nu werd hem weer op het hart gedrukt om vooral niet te stoppen met deze reeks. “Een vriendin zei tegen me: ‘je kunt nu toch echt niet stoppen. Er gebeurt zoveel op het eiland, vooral nu. Denk aan de regering-Schotte die zich opsloot in het regeringskantoor en wat denk je van de recente goudroof? En het bizarre verhaal van het stelen van het beeld van Peter Stuyvesant’.” Het was niet moeilijk De Best te overtuigen, want het schrijven van thrillers is zijn passie geworden. “Dat vijfde deel van de Cura-crime reeks, die komt er wel! Die drie gebeurtenissen moeten elkaar ergens tegenkomen. Ik ga op zoek in de archieven naar nieuws over die zaken, doe onderzoek en dan ontstaat er vanzelf weer een spannend verhaal.”

Elke release van een boek is een feestje waard in Nederland. “Bij de release van Blaauwbaai hebben we zelfs met een steelband een tumba gezongen: O jee Blaauwbaai. Mijn vrouw had het lied geschreven op een bekende tumba. Trouwens, muziek speelt een grote rol in mijn boeken. De hoofdpersoon, detective Berk, speelt piano en verdiept zich in de ontwikkeling van Caribbean Music. Want wist je dat veel Curaçaose componisten zich lieten inspireren door mazurka’s en walsen van Chopin? (Pools componist/pianist uit de negentiende eeuw, red.)”, vraagt De Best, terwijl hij verwoed bladert door zijn boeken en dan levendig de verschillende passages voorleest. De boeken ademen de bijzondere Curaçaose sfeer.

Dat zijn vrienden veel hebben betekend voor zijn schrijverstalent is duidelijk. Een vriend heeft dat zelfs uitgedrukt in een heuse prijs: de gouden ADA, de Antillean Detective Award. “Het is een grap hoor, maar ik vind het geweldig. Het is bovendien een prachtig achttiende-eeuws beeldje van de god Hermes.”

Aan het eind van ons gesprek overhandigt De Best mij zijn boeken. Ertussen zit ook de Engelse vertaling en een Franse vertaling is op komst. Dat bracht mij op een vraag die mijns inziens niet mocht ontbreken: ‘Worden de boeken ook in het Papiaments vertaald?’

“Dat zou ik helemaal geweldig vinden”, roept De Best uit. “Maar daar heb ik dan wel hulp bij nodig. Als jij denkt dat het een goed plan is dan moeten we maar eens onderzoeken wat de mogelijkheden zijn.”

Vlak voor publicatie van dit verhaal spreek ik De Best telefonisch en vertelt hij enthousiast dat hij inmiddels ook de titel voor deel vijf van de Cura-crime-reeks heeft bedacht: ‘Savonet’. Over goudroof, een opgesloten Schotte, een bronzen beeld en een echte thriller waardig ongetwijfeld ook een moord, of twee...

De thrillers van De Best zijn verkrijgbaar bij Mensing’s Caminada en Bruna. Website: www.curacrime.com