Jozaine Wall bij de inschrijving.

Maandag begint de 42e editie van het Tumbafestival. Vrijdag wordt de nieuwe Rei of Reina di Tumba 2012 verkozen. Dit jaar zijn 58 tumba’s ingeschreven. Naast de bekende namen doet er ook een aantal nieuwkomers aan het festival mee. Jozaine Wall (29) springt het meest in het oog.

Tekst: Nelly Rosa

Op haar zeventiende werd ze gekroond tot Miss Curaao. Dat was in 1999. Zij was de eerste deelnemer die niet naar de Miss Universe-verkiezing werd afgevaardigd. Ze was met haar 17 jaar te jong om aan de schoonheidswedstrijd deel te nemen. Een administratief detail dat de organisatie over het hoofd zag. De schone won zeventien jaar geleden ook het Tumbafestival voor kinderen. Haar moeder schreef het winnende nummer E Lora di Machi Dora in 1995. Ze is nog steeds oogverblindend mooi. Aan haar benen komt geen einde. Daarnaast heeft ze talent. Ze schrijft haar eigen teksten en weet mensen te verpletteren met haar stem.

Dit jaar doet ze voor het eerst mee met het ‘grote’ Tumbafestival. Met het nummer Kolebra shi shi shi hoopt ze het publiek en de jury om haar vingers te winden. Daarvoor zet ze haar heupen in. “De tumba draait voornamelijk om de slangendans. De slangendans bestaat uit kronkelende heupbewegingen. Verder komen er ook slingers aan te pas. Deze worden in de vorm van een slang gedraaid”, zegt ze. De oosterse dansstijl van de Colombiaanse zangeres Shakira heeft haar altijd aangetrokken. Instinctief kwamen de bewegingen die Shakira buiten haar thuisland zo bekend hebben gemaakt in de dans terecht. Daarbij komt dat ze vroeger ook met slingers heeft gedanst. “Alles kwam bij dit nummer bij elkaar”, meent Wall. De slang komt ook terug in de tekst van de tumba. “Het nummer gaat over de eigenschappen van een slang. Slangen zijn listig, maar ook wijs. Het beest komt in verschillende legendes en verhalen voor, bijvoorbeeld in de Hof van Eden. Nu wil het dier aan het Curaaose carnaval meedoen. Daar komt de slangendans om de hoek kijken. Het beest wil dat iedereen hem gaat imiteren”, vertelt ze.

“Er is me vaker gevraagd om mee te doen, maar ik was er denk ik nog niet klaar voor. De inspiratie voor Kolebra shi shi shi kreeg ik twee jaar geleden. Ik had het nummer niet op tijd voor de inschrijving klaar. Daarom moest ik toen verstek laten gaan. Dit jaar kon ik het Tumbafestival niet aan mij voorbij laten gaan. Ik heb de tumba zelf geschreven. Angelo ‘Darry’ Dopwell heeft het gearrangeerd. We zijn pas begonnen met trainen. De tumba is ook nu pas klaar. Mijn tumba was de laatste op de lijst die gearrangeerd moest worden. Ik zou eerst met een andere band gaan. Het zou niet eerlijk tegenover hen zijn om te vertellen welke, maar toen kwam ik Dopwell tegen en ben ik met hem en de band Danza in zee gegaan. Ik weet nog niet hoe de tumba in zijn volledigheid klinkt. Vandaag (woensdag) ga ik deze voor het eerst volledig met de band oefenen. De eerste reacties zijn positief.”

Deze dagen heeft Wall vrijgenomen van het werk. Ze is stewardess bij DAE. Maandag staat ze met Danza op het podium gekleed in slangenleer en met een Cleopatra-kapsel.

“De afgelopen dagen waren slopend. Mijn stem klinkt door vermoeidheid hees. Tussen mijn vlieguren door heb ik mijn tumba moeten schrijven. Ik heb nu een paar dagen vrijgenomen om te rusten en om te oefenen. Mijn stem is meer geschikt voor ballades. Tumba’s klinken het best met een harde stem. Vrouwenstemmen lenen zich daar vaak niet voor, uitzonderingen daargelaten, zoals Elia Isenia. Daarom zijn er ook zo weinig vrouwelijke winnaars. Een tumba die met een hoge stem wordt gezongen klinkt niet. Ik span me nu ook flink in om niet te gaan overschreeuwen. Ik kan niet met een lieve vrouwenstem komen aanzetten. Natuurlijk doe ik mee om te winnen, maar ik wil als ik op het podium sta voornamelijk lol hebben.”

“Voor de kinderen is het ook leuk. Ze zien dat hun moeder plezier haalt uit haar hobby. In dat opzicht wil ik een rolmodel zijn. Natuurlijk voel ik druk. E Lora di Machi Dora wordt na 17 jaar nog steeds op de radio gedraaid. Mensen verwachten dat ik met een goede tumba kom. Er zijn zelfs meer mensen die zich mij om mijn tumba herinneren dan dat ze zich voor de geest kunnen halen dat ik ooit tot Curaaos mooiste ben uitgeroepen. Maar ik word niet overheerst door angst. Ik ben zelfverzekerd. Ik voel me rustig. De laatste tijd treed ik meer op de voorgrond. Zo modelleerde ik tijdens de kerstperiode op de Christmas Showcase. Ik heb me ook onlangs aangesloten bij de band van Jill Frans. De kinderen zijn nu groter. Ze zijn 5 en 2 jaar oud, daardoor kan ik in mijn vrije tijd mijn passies uitleven. Bovendien helpt mijn moeder met de kinderen. Ik ben me er wel van bewust dat ik een nieuwkomer ben. Ik ken het klappen van de zweep niet. Ik ken niet alle foefjes. Daarom sta ik open voor suggesties. Ik ben leergierig. Ik heb diverse mensen tips gevraagd. Ik wil niet helemaal ‘rauw’ op het podium staan. Éok bij het schrijven van de tumba heb ik mensen om advies gevraagd. Oko Dap gaf als tip mee om positieve tumba’s te schrijven. Tumba’s behoren net als het carnival leuk te zijn. De boodschap moet je in positieve woorden hullen. Ik houd onbewust van tumba’s die over dieren gaan. Mijn eerste tumba ging over een papegaai. Mijn favoriete tumba gaat over een dinosaurus. Het nummer heet Mai wak un bestia. Rignald Recordino van Doble R heeft hem gezongen. Het is vooral spannend dat ik voor het eerst met een eigen geschreven nummer naar buiten treed. Ik heb meer liedjes geschreven die ik nooit voor een publiek heb gezongen. Na het tumbafestival wil ik die nummers produceren. Dit wordt mijn coming-out als tekstschrijfster.”

Jozaine Wall als Miss Curaçao 1999.