De Amigoe behoudt zich het recht voor ingezonden brieven te weigeren, te corrigeren of anderzins redactioneel te bewerken en in te korten. Brieven, die maximaal 600 woorden mogen bevatten, moeten zijn voorzien van naam en woonplaats. Het adres en telefoonnummer worden niet gepubliceerd, maar zijn nodig ter verificatie. Gelieve brieven te sturen naar redactie@amigoe.com.

Home Ingezonden Ingezonden Zal ik het nog meemaken... ?
Zal ik het nog meemaken... ? PDF Afdrukken E-mail
donderdag, 04 april 2013 07:44

HOE STAAT het met onze democratische rechten en grondrechten in dit nieuwe land, dat wij vol hoop en verwachting op 10-10-‘10 het leven gaven ?

 

Wat te denken van het feit dat:

- onze bewegingsvrijheid toch wel beperkt wordt in tijd en ruimte omdat wij bang moeten zijn overvallen en beroofd te worden op straat èn thuis met steeds vaker en meer gebruik van geweld;

- ons recht op goed en volledig onderwijs nog steeds beperkt wordt door tekort aan overheidsfondsen om zelfs de meest elementaire zaken te bekostigen;

- ons recht van vrije meningsuiting beperkt wordt door een cultuur van angst die na 10-10-‘10 alleen maar sterker is geworden;

- wij niet in staat zijn om ons volk voldoende adequate, goede en betaalbare zorg te bieden;

- de Centrale Bank de commerciële banken gelimiteerd heeft inzake het verstrekken van leningen en kredieten aan ons als burgers van dit land;

- diegenen die werken willen, niet echt de vrije keuze hebben vanwege een tekort aan arbeidsplaatsen;

- de rechten van kinderen niet alleen onvoldoende beschermd worden, maar zelfs op grote schaal geschonden worden binnen onze samenleving;

- ons recht op behoorlijk bestuur ondanks de goede wil van enkele bestuurders keer op keer wordt geschonden waardoor wij nu alweer na drie maanden om onduidelijke redenen met een demissionaire regering zitten, hetgeen Curaçao weer verder doet afglijden op de international ladder van betrouwbaarheid en geloofwaardigheid, waardoor opnieuw investeerders Curaçao zullen mijden.

 

Wat blijft er over om thans trots op te zijn als yiu di Korsou, laat staan om morgen te vieren ? Wanneer wij ooit een keer in staat zijn om echt en democratisch orde op zaken te stellen in ons land, dan is er ruimte voor feestelijke gevoelens en pas dan kunnen we trots zijn op ons Curaçao.

 

Zal ik het nog meemaken…?

 

HELGA MENSING

Curaçao